پریکاردیت یا التهاب غشای قلب در کودکان، علائم و درمان

پریکاردیت از التهاب یا عفونت پریکارد ناشی می‌شود. پریکارد کیسه (غشای) نازکی است که قلب را احاطه کرده‌است. به طور معمول، مقدار کمی مایع بین لایه‌های داخلی و خارجی پریکارد و قلب وجود دارد. اغلب، زمانی که پریکارد متورم می‌شود، مقدار مایع بین آن و قلب افزایش می‌یابد. این حالت عفونت پریکاردی نامیده می‌شود. اگر میزان مایع به سرعت افزایش یابد، می‌تواند توانایی قلب را برای پمپ کردن خون به طور قابل توجهی کاهش دهد. این شرایط تامپوناد پریکارد نامیده می‌شود.

پریکاردیت بعد از چند روز یا چند هفته، به خودی خود بهتر می‌شود. پس از بررسی شرایط فرزندتان، پزشک ممکن است پیشنهاد کند که فرزند شما استراحت بیشتری داشته باشد و داروهایی برای کمک به کاهش درد و التهابش مصرف کند. در موارد دردناک‌تر و شدیدتر، پزشک ممکن است داروهای قوی‌تری برای التهاب تجویز کند. هنگامی که پریکاردیت باعث مشکلاتی در توانایی قلب برای پمپاژ خون می‌شود، ممکن است نیاز به درمان‌های دیگر باشد. متخصصین ما با برخورداری از تجربه و دانش کافی در خصوص انواع بیماری‌های قلبی در کودکان از جمله پریکاردیت یا التهاب غشای قلب، شما را با علل، علائم و درمان این بیماری آشنا می‌کنند. جهت رزرو نوبت درمان می‌توانید با شماره‌های 02126656126 تماس بگیرید.

دلایل


در کودکان، پریکاردیت بیشتر پس از جراحی اصلاح نقایص قلبی رخ می‌دهد. با این حال، علل دیگر عبارتند از:

  • عفونت عضلات قلب (ویروسی، باکتریایی، قارچی، انگلی)
  • صدمه به قفسه سینه
  • اختلالات بافت رابط مانند لوپوس

علائم


موارد زیر شایع‌ترین نشانه های پریکاردیت هستند. با این حال هر کودکی ممکن است علایم متفاوتی را تجربه کند. علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • درد قفسه سینه که اغلب به صورت درد شدید در میان قفسه سینه یا چپ توصیف می‌شود.
  • تب کم درجه
  • ضربان قلب نامنظم
  • تنگی نفس
  • تپش قلب
  • ضعف

کودکان ممکن است قادر به توصیف اینکه "درد قفسه سینه" دارند یا قادر به توضیح دقیق حالت خود نیستند. گاهی اوقات علائم غیر اختصاصی مثل تحریک پذیری، از دست دادن اشتها و یا خستگی، چیزی است که کودک قادر به بیان آن است. علائم پریکاردیت ممکن است شبیه سایر بیماری‌ها یا مشکلات قلبی باشد. همیشه برای تشخیص با پزشک متخصص مراقبت از کودک خود مشورت کنید.

عوارض


دو عارضه جدی پریکاردیت عبارتند از: تامپوناد قلبی و پریکاردیت انسداد مزمن.

تامپوناد قلبی وقتی رخ می‌دهد که مایع زیادی در پریکارد (کیسه اطراف قلب) جمع آوری شود. مایع اضافی باعث فشار روی قلب می‌شود. این امر باعث می‌شود که قلب به درستی از خون پر نشود. در نتیجه، خون کمتری از قلب خارج می‌شود، که باعث کاهش شدید فشار خون می‌شود. اگر درمان نشود، تامپوناد قلبی می‌تواند مرگبار باشد.

پریکاردیت مزمن انسدادی یک بیماری نادر است که در طول زمان بوجود می‌آید. این بیماری منجر به ایجاد بافت اسکار مانند در پریکارد می‌شود. کیسه سفت می‌شود و نمی‌تواند به درستی حرکت کند. در طول زمان، بافت آسیب دیده، قلب را فشرده می‌کند و مانع از کارکردن آن می‌شود.

تشخیص


متخصصان مربوطه

پزشکان اولیه مراقبت از قبیل پزشک خانوادگی، داخلی یا متخصص اطفال اغلب پریکاردیت را تشخیص داده و درمان می‌کنند. سایر پزشکان نیز ممکن است درگیر باشند، مانند یک متخصص قلب، متخصص قلب کودکان و متخصص بیماری‌های عفونی. یک متخصص قلب، بزرگسالانی که دارای مشکلات قلبی هستند، درمان می‌کند. یک متخصص قلب اطفال، کودکان مبتلا به مشکلات قلبی را درمان می‌کند. یک متخصص بیماری عفونی افراد مبتلا به عفونت را درمان می‌نماید.

سابقه پزشکی

پزشک کودک شما ممکن است سوالاتی بپرسد که آیا او:

  • اخیرا بیماری تنفسی یا بیماری آنفلوانزا داشته است؟
  • اخیرا حمله قلبی یا آسیب به قفسه سینه داشته است؟
  • هرگونه شرایط پزشکی دیگر را داشته است؟

پزشک کودک شما همچنین ممکن است در مورد علائم بپرسد. اگر كودك شما دچار درد قفسه سينه باشد، از كودك شما سوال خواهد كرد كه چه احساسی مي‌كند، درد کجا قرار دارد، و آيا زمانی که دراز می‌كشد، نفس می‌كشد يا سرفه می‌كند بدتر می‌شود.

بررسی فیزیکی

هنگامی که پریکارد (کیسه اطراف قلب شما) ملتهب است، میزان مایع بین دو لایه بافت آن افزایش می‌یابد. به عنوان بخشی از بررسی، پزشک شما به دنبال علائم مایع اضافی در قفسه سینه شما می‌گردد. یک علامت رایج، مالش پریکارد است. صدای مالش پریکارد روی لایه بیرونی قلب کودک شماست. پزشک یک گوشی برای گوش دادن به این صدا روی سینه کودک شما قرار می‌دهد. پزشک شما ممکن است صداهای دیگر قفسه سینه را که نشانه‌های مایع در پریکارد (نشت پریکارد) یا ریه‌ها (نشت ریه) باشد را بشنود. این مشکلات شدیدتر مربوط به پریکاردیت هستند.

سایر آزمایشها عبارتند از:

  • آزمایش خون. که برای ارزیابی میزان التهاب انجام می‌شود.
  • اشعه ایکس قفسه سینه. تستی که از پرتوهای انرژی نامرئی پرتو X برای تولید تصاویری از بافت، استخوان و اندام‌های داخلی بر روی فیلم استفاده می‌کند. این آزمایش به ارزیابی اندازه قلب کمک می‌کند.
  • اکوکاردیوگرافی (اکو). یک روش سونوگرافی که ساختار و عملکرد قلب را با استفاده از امواج صوتی برای تولید تصویر متحرک از دریچه‌های قلب و قلب ارزیابی می‌کند.
  • الکتروکاردیوگرام (ECG). یک آزمایش ساده که فعالیت الکتریکی قلب را تشخیص داده و ثبت می‌کند.

درمان


درمان خاص پریکاردیت توسط پزشک کودک شما بر اساس موارد زیر تعیین می‌شود:

  • سن، وضعیت سلامتی و سابقه پزشکی کودک شما
  • وسعت بیماری
  • علت بیماری
  • تحمل فرزندتان برای داروها، روش‌ها یا درمان‌های خاص
  • انتظارات برای دوره این بیماری
  • نظر یا اولویت شما. هدف از درمان پریکاردیت تعیین و رفع علت بیماری است.

اغلب موارد پریکاردیت خفیف است آنها به خودی خود یا با استراحت و درمان ساده برطرف می‌شوند. در سایر موارد، برای جلوگیری از عوارض، درمان شدیدتر لازم است. درمان ممکن است شامل داروها و در بعضی موارد، روش‌های دیگر یا جراحی باشد.

اهداف درمان عبارتند از:

  • کاهش درد و التهاب
  • درمان علت زمینه، اگر شناخته شده باشد.
  • بررسی عوارض

انواع خاص درمان

به عنوان اولین گام در درمان، پزشک شما ممکن است کودک‌تان را به استراحت توصیه کند تا زمانی که بهبود یابد و تب نداشته باشد. او ممکن است به شما مصرف داروهای ضد التهابی، برای کاهش درد و التهاب، پیشنهاد دهد. نمونه‌هایی از این داروها شامل آسپرین و ایبوپروفن هستند.

اگر درد شدید باشد، ممکن است کودک شما به داروی قوی‌تری نیاز داشته باشد. اگر درد همچنان شدید ادامه یافت، پزشک ممکن است دارویی به نام کلشیسین و احتمالا پردنیزون (یک دارو استروئید) تجویز کند.

اگر عفونت باعث پریکاردیت باشد، پزشک آنتی بیوتیک یا داروی دیگری برای درمان عفونت تجویز می‌کند.

کودک شما ممکن است در طول درمان پریکاردیت به بستری در بیمارستان نیاز داشته باشد تا پزشک بتواند کودک را برای بررسی عوارض چک کند.

علائم پریکاردیت حاد می‌تواند از چند روز تا ۳ هفته طول بکشد. پریکاردیت مزمن ممکن است چند ماه به طول بیانجامد.

انواع دیگر درمان

بچه شما ممکن است نیاز به درمان عوارض پریکاردیت داشته باشد. دو عارضه جدی تامپوناد قلبی و پریکاردیت مزمن انقباضی است. تامپوناد قلبی با یک روش به نام پریکاردیوژنز درمان می‌شود. یک سوزن یا لوله (به نام کاتتر) به دیواره قفسه سینه وارد می‌شود تا مایع اضافی در پریکارد را از بین ببرد. این روش فشار قلب را کاهش می‌دهد. تنها درمان برای پریکاردیت مزمن شل کننده، جراحی برای رفع پریکارد است. این جراحی به پریاردیتکتومی شناخته می‌شود. درمان برای این عوارض نیاز به بستری در بیمارستان دارد.

پیشگیری


شما معمولا نمی‌توانید از پریکاردیت حاد جلوگیری کنید. می‌توانید اقداماتی برای کاهش احتمال ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی، عوارض و یا ابتلا به پریکاردیت مزمن انجام دهید. این مراحل عبارتند از: درمان سریع، پیگیری برنامه درمانی و داشتن مراقبت‌های پزشکی در حال انجام (همانگونه که دکتر توصیه می‌کند).

به این پست امتیاز دهید.
هیچ رای ثبت نشده است